NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POSTACI, ORGANIZACJE, MIEJSCA, WYDARZENIA I WIERZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 9
Hwang Dae-du na pewno się tu pojawi?
Co będzie ze mną, gdy go zniszczymy?
Boi się pan?
Co, jeśli nie będę chciał opuścić tego ciała?
W takim wypadku dusza detektywa Kanga...
ulotni się.
Dwie dusze nie mogą żyć w jednym ciele.
Musiało pani zależeć na tym Pil-seongu.
Gdy panią widzę, ściska mnie w piersi
wbrew mojej woli.
To pewnie przez jego duszę.
Spokojnie, nie będę robił scen, odejdę.
Hwang Dae-du nie da się tak łatwo złapać.
Musimy być gotowi.
ZUPA RYBNA, SAŁATKA RYBNA, SASHIMI
Powinien zjawić się lada chwila.
Może nie dziś.
Dziś mija tydzień od ostatniego morderstwa,
jestem pewien, że trzyma się harmonogramu.
Gdyby złamał własną zasadę,
poczułby, że przegrał grę.
Zostały dokładnie cztery godziny.
Musimy pozostać uważni i skupieni.
Ji-suk, posprzątaj przed wyjściem.
Ja wychodzę.
Dobrze, do widzenia.
Tak, kochanie.
Prawie skończyłam, zaraz wracam do domu.
Ja załatwiłem ostatnią dostawę i jadę do domu.
- Co z Eun-ji? - Przed chwilą do niej dzwoniłem.
Zjadła zupę instant i odrabia lekcje.
Zaraz wychodzę, do zobaczenia.
- Dobrze. Do później. - Jasne.
Rety, ale się wystraszyłam.
Hyeon-ok mnie wykończy.
Mówiłam jej, żeby nie zapominała zamykać drzwi.
Nie rozumiem.
Nie wykorzystał najlepszego czasu i miejsca, żeby ją zabić.
Do północy zostały niecałe dwie godziny.
A jeśli się mylimy?
No proszę.
Kim Nak-cheon...
Przyzwali duszę Kim Nak-cheona.
Będzie ciekawie.
Coś jest nie tak.
Co robimy?
Pójdę tam.
Kto tam?
Policja.
- O co chodzi? - Dobry wieczór.
POLICJA KANG PIL-SEONG
Zgłoszono zaginięcie dziecka, sprawdzamy wszystkie mieszkania.
Rozumiem.
Rodzina pewnie się zamartwia.
Tato, co tak długo nie wracasz?
Hamburgery? Serio?
Dobrze, zaraz do ciebie przyjedziemy.
Mamo! Tata kupi nam hamburgery. Chce, żebyśmy do niego przyjechały.
Miałabyś jeść hamburgera tuż przed snem?
Przykro mi, że nie mogę panu pomóc. Obyście go szybko znaleźli.
Dziękuję.
Wszystko u pani dobrze?
- Słucham? - Nic, nieważne.
Proszę zamknąć drzwi.
Jeśli zobaczy pani kogoś podejrzanego, proszę dzwonić na policję.
- Oczywiście. - Świetnie.
Do widzenia.
Rany.
Cześć, kochanie, gdzie ty jesteś? My już czekamy.
Wyjdźcie tylnym wyjściem. Czekam w aucie.
Kupiłem już hamburgery.
Nie zjemy tutaj?
Pojedziemy do parku,
gdzie chodziliśmy na randki, i zjemy w aucie.
O rety.
Co w ciebie wstąpiło?
Niech będzie.
Tata nas woła. Zjemy gdzie indziej.
A co, jeśli się domyślił, że odgadliśmy, kim będzie kolejna ofiara?
Nawet jeśli, to i tak zrobi wszystko, żeby ją zabić.
Zostało niecałe pół godziny.
Zauważył pan coś dziwnego,
gdy pan do niej poszedł?
Nie.
Mamo! Tata kupi nam hamburgery. Chce, żebyśmy do niego przyjechały.
Miałabyś jeść hamburgera tuż przed snem?
Co do jego umiejętności...
Co on teraz potrafi?
Słucham?
Na przykład zmiana głosu.
Potrafiłby to zrobić?
Myślę...
że tak.
Może to zrobić, jeśli wchłonął czyjąś duszę.
Hwang Dae-du jest tutaj!
Detektywie Kim!
Smacznego.
Chodźmy.
Jest nasz samochód.
Tato!
Wsiadajmy.
Czemu masz maskę?
Kochanie.
Dokąd pojedziemy
zjeść nasze hamburgery?
Kim Nak-cheon...
Młoda szamanka jest bardziej kompetentna, niż myślałem.
Cholera!
Kim Nak-cheon...
Jak by się z tobą zabawić...
Przeze mnie doświadczysz
prawdziwego bólu.
Halo?
Czemu to zrobiłeś?
Przegrałeś grę, mimo że rozwiązałeś zagadkę.
Przez ciebie rodzina Do Ji-suk zginęła.
Hwang Dae-du.
Mimo to gratuluję rozwiązania zagadki.
Gdzie jesteś?
Trzeba było zabrać Do Ji-suk
w bezpieczne miejsce, gdy mnie przejrzałeś.
Chciałeś mnie przechytrzyć, więc zginęło jeszcze więcej ludzi.
To dziecko...
Nie powinieneś był zabijać jej córki.
Zwykle tak nie działasz.
Honor nie ma już dla ciebie znaczenia?
Dużo się o mnie dowiedziałeś.
A może...
Kim Nak-cheon wrócił do życia?
Próbny test dobiegł końca, odpocznij.
Przygotuj się na egzamin końcowy.
Pozdrów ode mnie szamankę, skoro już stoi obok ciebie.
Hwang Dae-du.
Hwang Dae-du!
Pokaż się, draniu!
Proszę się zatrzymać.
Po co?
Wrota piekieł
się otwierają.
Nie wejdzie pani?
Hwang Dae-du nie da nam się złapać.
Przegramy tę grę.
Ten drań czerpie przyjemność ze strachu innych.
Nie może pan mu się dać.
Co zrobiłby Kang Pil-seong?
Na pewno by się nie poddał...
tak łatwo.
To wy mnie przyzwaliście.
Sprowadziliście mnie, bo się go boicie!
Chce pan wrócić?
Mam pana odesłać?
Pil-seong chciał mnie przyzwać przez panią.
Co?
Jak to?
Najwyraźniej pani nie powiedział.
Hwang Dae-du powiedział mu, co może zrobić,
żeby położyć kres tym morderstwom.
Miał panią zabić
własnymi rękoma.
Był zdesperowany i nie mógł się poddać.
Ale ja jestem inny.
I tak już nie żyję, nie czuję żadnej presji.
Przez tę grę zginą kolejni ludzie,
a my stracimy rozum.
Jak łoś złapany w pułapkę.
Im bardziej będziemy się opierać, tym bardziej będzie nas dusił.
Aż w końcu wszyscy zginiemy.
Czyli jeśli umrę,
nasze problemy znikną.
Myśli pani, że on byłby w stanie panią zabić?
Poczułem duszę Pil-seonga.
Nawet gdyby świat zmienił się w koszmar gorszy niż samo piekło,
on i tak by pani nie zabił.
Pan może zrobić to za niego.
Nie boję się śmierci.
Jest pani straszną egoistką.
DO DETEKTYWA KIM NAK-CHEONA
A jeśli wyczuwa pan moją duszę,
wie pan, kogo kocham najbardziej.
Proszę chronić tę kobietę.
Jeśli kiedyś będzie pan musiał wybrać
między jej życiem a moim,
proszę się nie wahać i uratować ją.
Myśli pani, że on byłby w stanie panią zabić?
Nawet gdyby świat zmienił się w koszmar gorszy niż samo piekło,
on i tak by pani nie zabił.
To nieco kłopotliwe,
ale proszę też, żeby ustawiał pan ryż na ołtarzyku w moim pokoju
i codziennie palił kadziła.
Ładna jesteś.
Musiał was zaskoczyć.
Pil-seong niedługo wróci.
Dusza, która go opętała, nie jest zła.
Nie bójcie się go.
Usiądź ze mną.
Ty...
Nie powinno cię tu być.
To twoja wina.
Ta dziewczyna nie zabiła się dobrowolnie.
Musi przejść na drugą stronę, nim będzie za późno.
Jeśli kocha pan swoją wnuczkę,
pozwoli pan jej odejść.
Trzeba było umrzeć samemu, nie ciągnąć za sobą niewinną dziewczynę!
Niech pan nie myśli, że to jest miłość.
Jeśli naprawdę kocha pan wnuczkę,
pozwoli jej pan zacząć nowe życie
w szczęściu, które jej odebrano.
Proszę.
KOMORNIK
SCHRONISKO
HOTEL
Gdzie teraz jesteś?
Detektywie Kang, słyszysz mnie?
Detektywie Kang.
Kang Pil-seong.
Słyszysz mnie?
Wnioskując po smrodzie alkoholu,
Nak-cheon musiał zasnąć po kilku głębszych.
Zapraszam!
Jesteś jak inny człowiek.
Siadaj.
To moje najwygodniejsze buty.
Nadal nie dopadliśmy Hwang Dae-du.
Nie rozmawiajmy o nim.
I tak wszystko wyczuwam.
Zamartwiam się o ciebie.
Nie utrudniaj mi tego.
Tęskniłem za tobą.
Minęło tylko kilka dni, a tęsknię jak szalony.
Lubisz mnie?
Jestem aż tak ładna?
Wybacz, że psuję atmosferę, ale nie jesteś aż taką pięknością.
Miłość do mnie...
przyniesie ci cierpienie.
Jesteś na to gotowy?
Tak.
Co mam robić?
Trzeba odprawić rytuał.
Chodzi panu o gut?
Tak, gut jak z nut.
Bycie bystrą daleko panią zaprowadzi.
Słyszałam, że to bardzo kosztowne.
Co pani wygaduje?
Pani mąż wreszcie po czterech latach dostanie awans,
a pani ukochany syn dostanie się na dobre studia.
Jak może pani żałować takich drobniaków?
To znaczy,
jeśli pana słowa się sprawdzą...
Wątpi pani we mnie?
Nie, skąd.
Do niczego nie zmuszam, to pani wybór.
Ale powiem jedno.
W tym roku pani rodzinę otoczy szczęście.
Krążą wokół was wielkie pokłady szczęścia.
Niestety wraz z nimi pojawiła się odrobina złego losu.
Jeśli się z nim pani w porę nie upora,
to ogromne szczęście zniknie.
Sam pan mówi, że to tylko odrobina złego losu.
- Może szczęście go zneutralizuje. - Bzdura!
Czyli tak wygląda rozmowa z ignorancką duszą.
Droga pani,
proszę spojrzeć.
Oto dwa litry szczęścia.
Jak to pani po ignorancku ujęła,
to jest odrobina złego losu. Najwyżej dwa gramy.
Dobrze, zrobię to. Proszę odprawić gut.
- Proszę o grubą wpłatę do końca dnia. - Grubą wpłatę?
Milion wonów?
Ignorancja panią zaślepiła i zjadła pani zero.
Co... Dziesięć milionów wonów?
Same małe banknoty. Masakra liczyć coś takiego.
W czym mogę pomóc?
Ojej, przyjaciółka mojej ukochanej.
Co cię tu sprowadza?
Przepowiedzieć ci przyszłość?
Cholera.
Do widzenia, na dziś zamykamy.
- Jak to? - Czekam tu od kilku godzin!
- Kolejna przepowiednia gratis. - Boże.
- Nie wierzę. - Potrzebuję jej dzisiaj.
- To jakiś żart. - Do widzenia.
Spotka was dziś szczęście!
TYMCZASOWO NIECZYNNE
Niebiosa obdarzyły cię darem.
A ty wykorzystujesz go w taki sposób.
Czyli wiedziałaś od samego początku.
Gdy ostatnio się widzieliśmy,
wyczułem, że jesteś wyjątkowa,
ale nie sądziłem, że jesteś oficjalną służką Boga.
Wykorzystywanie talentu dla pieniędzy
jest sprzeczne z prawami niebios.
Do tego sługa Boga nie może nikogo kochać,
to niewybaczalny grzech.
Wiedziałeś o tym?
Co zrobisz z Seung-kyung?
Moja droga,
nie prosiłem się o ten talent.
Nie panuję nad tym,
czy się w kimś zakocham.
I tak nie zrozumiesz.
Rozumiem.
Co?
Otworzyłeś studio w miejscu z wysoką energią duchową.
Czemu zawdzięczam tę wizytę?
Posłuchaj mnie uważnie.
To...
To prawda?
Jeśli nie powstrzymamy Hwang Dae-du,
spotka nas piekielna katastrofa.
Boże.
Nie muszę dodawać,
że to ma zostać między nami.
Spokojnie, i tak nikt by nie uwierzył.
Nie sądziłem, że spadnie na mnie taka odpowiedzialność.
Potrzebuję twojej pomocy.
Jeśli ci pomogę,
zostaną mi wybaczone przewinienia wobec niebios?
- Co? - Ze względu na okoliczności.
„Tymczasowo nieczynne”?
No proszę. Senor Kang.
Panie Kang.
Ignorujesz mnie.
Nie pamiętasz mnie?
My się znamy?
O Boże.
Wiedziałam, że jesteś dupkiem,
ale przegiąłeś.
Słuchaj.
Gdybyśmy się nie znali, musiałabym być duchem,
żeby znać twoje nazwisko.
Poczułbym coś, gdybyś była znajomą Pil-seonga,
ale nie czuję nic.
Czyli musisz być kimś, kogo nie chce pamiętać.
Nie dziwię się.
Jesteś pijany o tej porze? Czemu mówisz o sobie w trzeciej osobie?
Czego chcesz od mojego mężczyzny?
Znowu mnie ignorujesz.
- Kochana, cóż za niespodzianka. - Senor Bae,
zaprosiłeś go tutaj?
Boże.
Twoja znajoma mnie uprzedziła.
Kochanie, pogadamy później.
Czemu zamknąłeś studio?
Później ci wszystko wyjaśnię,
na razie zostaw nas samych.
Chyba żartujesz.
- Odsuń się! - Kochanie!
- Proszę cię. - Zostaw mnie.
Nie możesz, zaczekaj.
Seo-jeong, co ty tu robisz o tej godzinie?
- Seung-kyung... - Porozmawiajmy na zewnątrz.
Co wy tu robicie?
Przyłapałam cię na zdradzie?
To nie tak.
- Powiem ci na zewnątrz. - Zaczekaj!
Puszczaj mnie!
Zapraszam do środka.
Przez jakiś czas tu zostanę.
Pewnie szykuje kolejną grę.
- Znów zginą ludzie. - Musimy go dorwać, nim do tego dojdzie.
Jak?
Musimy sprawdzić Seon Yang-woo.
Seon Yang-woo?
To on przyzwał duszę Hwang Dae-du.
Hwang Dae-du opętał Seon Yang-woo,
ale Seon został schwytany,
więc Hwang pozwolił, żeby zginął, po czym opętał kogoś innego.
Mówiła pani, że dusza, która opuściła ciało,
musi jak najszybciej opętać kolejną osobę,
bo inaczej jej energia się ulotni.
Jeśli zaplanował tę zmianę ciała,
musiał mieć kogoś na oku.
Czyli...
Seon Yang-woo zginął w lesie w Anpyeong.
To tam 24 lata temu schwytałem Hwang Dae-du.
Dobrze zna tę okolicę,
więc na pewno stworzył sobie listę osób,
które może opętać.
Ale to duży obszar.
Hwang Dae-du nic nie robi przypadkowo.
Musi wszystko kontrolować, połączyć
i dawać działaniom znaczenie.
Możemy znaleźć osobę...
którą opęta jako kolejną?
HODOWLA W ANPYEONG, GÓRA-34, ANIL-RI, SINDO-EUP, ANPYEONG-SI
Idę sprawdzić trop.
Dobra, powodzenia.
Hej!
Co myślicie?
Nawet wy musieliście zauważyć, że dziwnie się zachowuje.
Zauważyłem.
Po wolnym dniu wrócił, ale nie był sobą.
A ty co myślisz?
Mam wrażenie, że to ktoś, kto tylko wygląda jak Pil-seong.
Nie mam nastroju do żartów.
Istnieje możliwość,
że stracił rozum
po sprawie Seon Yang-woo.
- Też tak myślisz? - Tak.
Katastrofa.
Powinienem to zgłosić,
ale jak mógłbym mu to zrobić? Boże.
A może
zaciągniemy go siłą do lekarza?
Zastanówcie się.
Zachowywał się jak wariat, a teraz jest zupełnie normalny.
To się zalicza do szaleństwa?
Nic z tego nie rozumiem.
Co zrobimy?
Obserwujcie go, tylko dyskretnie.
Martwi mnie jego zachowanie.
Cholera.
Chwila. Chyba zbliża się mecz z wydziałem specjalnym z Gangpo.
Fakt.
Nam-hyeon, nie unikaj Pil-seonga
i postaraj się z nim szczerze pogadać.
Dotrzyj do sedna problemu. Dobra?
- Jasne. - Świetnie.
Spójrz na siebie.
Jesteśmy tacy sami.
Ośrodek wypoczynkowy?
REJESTR BUDYNKÓW
Potrzebuję informacji na temat ośrodka wypoczynkowego
i okolicznych budynków.
Na świecie mamy trzy cudy.
Cud makijażu, cud burzy z piorunami
i cudowne antytalencie piłkarskie Pil-seonga.
Jest aż tak zły?
Jutrzejszy coroczny mecz z wydziałem z Gangpo
będzie wyjątkowy.
Gra idzie o nasz honor.
W ciągu ostatnich dziesięciu lat odnieśliśmy po pięć zwycięstw i porażek.
Zapewne zdążyłeś zauważyć,
że często spieramy się z posterunkiem Gangpo o jurysdykcję.
Rok temu mieliśmy szansę
odmienić tę rywalizację i przejąć prowadzenie.
Nudny wynik zero do zera
przełamał gol!
Bramkę strzelił nasz własny Son Heung-min.
A mianowicie detektyw Choe...
znany też jako ja.
Dobra!
- Dajesz. - Podaj!
Dobrze!
- Świetnie! - Nie!
- Strzelaj! - Dalej!
- Nam-hyeon! - Nam-hyeon!
Co się stało?
- Co się dzieje? - Komendancie?
Po tym dniu
plotka o tym, jakoby komendant stracił męskość,
rozeszła się niczym legenda.
W dodatku po tym zdarzeniu zaczął się mnie o wszystko czepiać.
Do końca meczu została minuta.
Gdybyśmy wytrzymali, zwycięstwo byłoby nasze.
Została minuta. Nic nie róbcie, nie ruszajcie się.
- Podaj do mnie! - Tutaj!
- Świetnie. - Dobra nasza.
Musisz tylko wykopać piłkę.
Nie sądziłem, że zobaczę kiedyś tak idealny wykop w jego wykonaniu.
Czemu to zrobiłeś?
Trzy sekundy przed gwizdkiem
Pil-seong doprowadził do remisu.
Po rzutach wolnych
przegraliśmy.
Nie wiem, co robić. W tym roku mamy tylko 11 graczy.
Nie możemy posadzić go na ławce.
Czyli można spokojnie założyć,
że w zasadzie już przegraliśmy.
Cholera.
Tutaj.
Świetne podanie.
Masz.
Do ciebie.
Stój w miejscu i nic nie rób.
Teraz nic nie robisz i postaraj się utrzymać ten stan.
Gdy podbiegnie do ciebie przeciwnik, popchnij go na ziemię.
Pociągnij za spodnie.
Dostaniesz czerwoną kartkę. To twoje zadanie.
No dobra.
Cholerny...
Detektywie Kang! Jesteś naszą tajną bronią.
Strzel dziś kolejnego gola. Liczę na ciebie.
- Podaj do mnie. - Dobra.
Podaj.
Tutaj!
Dajesz!
- O nie! - Nie możesz tam kopać.
- Leć tam! - Hej!
- Strzelaj! - Cholera!
Co to było?
- Miałem się nie ruszać. - Jak mogłeś nic nie zrobić?
Czemu robisz aferę, skoro robię to, czego chciałeś?
Od kiedy ty mnie słuchasz?
Czyli zrobisz wszystko, co powiem?
Gdy przejmiesz piłkę, zrób zwód, omiń przeciwnika,
obróć się
i strzel gola, omijając obrońców.
Jeśli tego nie zrobisz, to cię zabiję.
Cholera.
Tutaj!
Do mnie!
- Hej! - Do tyłu!
- Tak jest, podaj! - Omiń ich!
Tutaj!
Co się właśnie wydarzyło?
To nie jest Kang Pil-seong. Na bank.
REJESTR OBYWATELI
NAZWISKO: KIM JI-HANG
ADRES: SIYANG-GU, SEUL
SIYANG-GU, SEUL
Nie musiałaś wychodzić.
Pewnie, że musiałam.
Musi być ci zimno.
- Miłego dnia. - Dzięki.
Moja kochana.
- Do zobaczenia. - Dobrze.
- Wracaj do środka. - Uważaj na siebie.
- Zadzwonię później. - Dobrze.
- Ji-hang. - Ji-hang.
- Rozchmurz się. - Dokładnie.
To typowe. Chodźmy się napić.
- Napijemy się. - Chodźmy.
Chodź, zapomnij o tym.
Wyluzuj.
- Spokojnie. - Zwolnij.
Pan Yun zawsze zachowuje się jak dupek.
Nie przejmuj się nim.
Racja.
Próbował cię podrywać?
Wszyscy wiedzą, jaki jest.
Jeśli jakaś pracowniczka da mu kosza,
nęka ją, póki nie rzuci pracy.
Masakra, straszny z niego dupek.
Co z tego, że jest bratem prezesa?
- Wiem. - To wkurzające.
Nigdy nie złożę rezygnacji na jego ręce.
Narobiłam się, by dostać tę pracę.
Muszę spłacić kredyt na mieszkanie.
I opłacić operację nogi mamy.
Mama...
całe życie mi pomagała,
ale zachorowała.
Ciężko pracowała w różnych restauracjach.
Nigdy nie wydawała pieniędzy na siebie.
Gdy dostałam tę pracę,
mama była wniebowzięta.
Nie mogę odejść.
Bez względu na to, kto z góry...
będzie mnie do tego zmuszał...
ja nie odejdę.
Ale zimno.
Ji-hang, idziesz w tę stronę?
- Uważaj na siebie po drodze. - Właśnie.
- Rozchmurz się. - Do jutra.
Rano będzie lepiej.
- Pa. - Na razie.
Co wy robicie, gówniarze?
A ty to kto?
Kim jesteś?
Cholerne bandziory.
Zadzieracie z gliniarzem?
Cholera, uciekamy!
Tu jest niebezpiecznie, proszę wracać do domu.
Przepraszam.
Jest pan policjantem?
Mogę na chwilę usiąść?
Kręci mi się w głowie.
Świat jest niebezpieczny.
Jak mogła pani się aż tak upić?
To pani blok?
Tak.
Proszę zadzwonić do domu.
- Co? - Już.
- Halo? - Cześć, mamo. To ja.
- Halo? - Kto mówi?
Halo?
Proszę się nie martwić, jestem policjantem.
Pani córka jest pijana.
Proszę zejść na plac zabaw i zaprowadzić ją do domu.
Mamo, nie martw się, to policjant.
Nie jest w stanie sama dojść do domu, powinna pani...
Nie, sama wrócę.
Mama ma chorą nogę, nie może tu przyjść.
Mamo.
Wrócę sama.
Nie, dam sobie radę.
Zaraz będę. Pa.
Dziękuję i przepraszam za kłopot.
Niech pani wskoczy mi na plecy.
- Słucham? - Na plecy.
Mój tata też jest policjantem.
A raczej był.
W wydziale specjalnym.
Policjanci muszą lubić nosić ludzi na plecach.
Mój tata...
był bardzo zajęty,
więc w dzieciństwie nie widywałam go zbyt często.
Moje koleżanki jeździły ze swoimi ojcami na wycieczki.
Zabierali je nawet do wesołego miasteczka.
A mój tata czasem nawet nie mógł wrócić do domu.
Pan też tak ma?
Nie.
Z moim tatą tak było.
Ale od czasu do czasu
odbierał mnie z przedszkola
i niósł na plecach do domu, prawie nic nie mówiąc.
Wtedy...
nienawidziłam go za to.
Ale gdy teraz o tym myślę,
wydaje mi się, że w ten sposób chciał mnie przeprosić.
Z tego, co pamiętam,
tata był oschły i nudny.
Pewnie myśli pan, że jestem dziwna.
Wracam do domu na plecach nieznajomego
i opowiadam mu jakieś historyjki.
Ale to dziwaczne uczucie.
Jest mi wygodnie, jakbym przytulała się do taty.
Wzywał mnie pan?
Jadłaś już lunch?
Coś się stało? Uraziłem panią?
Nie zajdzie pani daleko, jeśli będzie się tak pani obrażać
za uwagę od szefa.
Dlaczego mnie pan wezwał?
Ma pani szczęście, pani Kim.
Chciałem wysłać panią na szkolenie,
ale panią przenoszą.
Słucham?
Zajmuje się pani serwerem logistyki, prawda?
Chcą, żeby pomogła im pani zbudować serwer.
Spędzi tam pani trzy miesiące.
Musi pani pić dużo jogurtu,
skoro aż tak przedłużyła sobie pani życie w tej firmie.
Zaczyna pani jutro.
Spotka się pani z szefem.
Co to?
Zupa wołowa.
A to co?
Robię tak, gdy utknę ze śledztwem.
To mi pomaga dostrzec powiązania między sprawami.
Nie rozumiem.
Zapisałem wszystko, co wiem o sprawie Seon Yang-woo.
Zaczynając od jego ofiar,
po jego rodzinne miasto, znajomych, szkołę, hobby...
Zapisałem wszystko, co znalazłem.
Potem sprawdziłem miejsce jego śmierci, okoliczne domy
i budynki, te informacje też tutaj ułożyłem.
Dzięki temu mogę dojrzeć jakieś powiązania.
Czasem najprostsze metody są najlepsze.
Odzywał się do pana Hwang Dae-du?
Ostatnio jest podejrzanie cicho.
Niepokoi mnie to.
Boję się, że znów coś knuje.
Proszę pana, przyszła osoba, która zajmie się serwerem.
Dzień dobry.
Nazywam się Kim Ji-hang.
STARSZY DYREKTOR OH SU-HYEOK
Witam.
Liczę na udaną współpracę.
Nazywam się Oh Su-hyeok.
SEON YANG-WOO CHIRURG W KLINICE HANWOOL
YU JAE-HYEONG DYREKTOR KLINIKI HANWOOL
PARK JI-HYEOK NEUROCHIRURG W KLINICE HANWOOL
KIM SUN-YONG WICEDYREKTOR KLINIKI HANWOOL
OH SEONG-SIK
FUNDACJA HANWOOL PREZES TF GROUP
SAYUL-RI 225-7, SEOLPYEONG-MYEON, ANPYEONG-SI
WŁAŚCICIEL: OH SEONG-SIK
SAYUL-RI 225-7, SEOLPYEONG-MYEON OH SEONG-SIK
Ktoś go opętał.
Wyczułam morderczą aurę.
Musimy go powstrzymać.
To zbyt niebezpieczne.
Hwang Dae-du wie, kim pani jest.
Mogę spytać, dlaczego wybrał pan naszą firmę?
Nie wybrałem waszej firmy, tylko panią.
Gdy na panią patrzę,
wyobrażam sobie, jak wyglądał pani ojciec.
Od jutra do pana dołączę.
Zabiłeś kiedyś kogoś?
Będziesz błagać o śmierć.
Sama muszę zobaczyć, który z nich to Hwang Dae-du.
Napisy: Małgorzata Fularczyk